1 juni 2010 Afsluiten en opnieuw beginnen
Deze website (jachthollandia.nl) heb ik "afgesloten". Dat betekent dat er niets meer bij komt, maar er ook niets af gaat. Voor sommigen een geruststelling: alle verhalen en de informatie blijven onder dezelfde naam gewoon toegankelijk. Er is een andere website bijgekomen (hollandia-historie.nl). Op die website vindt u de informatie over de lezingen en de boeken.
Met het nieuwe scheepje (de Drascombe Coaster) ga ik op heel andere manier reizen dan met de "grote" Hollandia. Ik vind dat ik daar dan ook op een andere manier, op een nieuwe website, verslag van moet doen. Hoe en onder welke naam? Daar moeten jullie nog even op wachten.
woensdag, 14 april 2010
Hollandia verkocht, nieuwe "Hollandia" in aantocht
Bijna 3 weken geleden zag ik de Hollandia met de nieuwe eigenaar wegvaren. Geen lange tochten over zee meer. Voorbij zijn de vele doorwaakte nachten, genietend van een prachtige sterrenhemel of angstig turend in de grijze mist. Ook voorbij zijn de stille avonden met het comfort van die heerlijk knusse kajuit. Een tijdperk is afgesloten.
Maar een nieuw tijdperk breekt aan. Een splinernieuwe Drascombe Coaster, de naam onthul ik later, is al besteld. Eind mei rijd ik naar Engeland om haar op te halen. Ik heb een bewuste keuze gemaakt voor wat tegenwoordig in goed Nederlands "downsizen" wordt genoemd. Nieuwe avonturen in kleine kreekjes, het wijde Wad en op de "brede, traag stromende Hollandse rivieren" (vrij naar Marsman) wachten.
Een vriend verloren
Op 12 oktober heb ik een vriend verloren. Deze zin is zowel waar als niet waar. Op die dag overleed totaal onverwacht en veel te jong Hans Vandersmissen. Dat is helaas maar al te waar. Niet waar is dat hij mijn vriend was. Ook dat betreur ik zeer. Wij kenden elkaar, van enkele ontmoetingen in havens en van het schrijf- en lezingencircuit.
Dat Hans een bijzonder mens was en veel uitzonderlijke capaciteiten had, hoef ik niet te vertellen. Dat wordt al breed uitgemeten en het is ook allemaal waar. Mijn bewondering voor hem, behalve voor zijn uitzonderlijke zeil- en schrijftalent, was er vooral na onze tweede ontmoeting. De eerste keer was in Hellevoetsluis, vlak vóór een van zijn oversteken naar Engeland met de Pride of the Fleet. De tweede was jaren later in Den Helder, de thuishaven van de Pride.
Hans was toen al lang in watersportkringen een Bekende Nederlander (alleen bestond dat begrip, nu afgekort als BN-er, toen nog helemaal niet). Ik had die status in de verste verte niet bereikt (en zal die waarschijnlijk ook nooit bereiken). Toch was er bij Hans geen spoortje twijfel of aarzeling toen ik hem bij de tweede toevallige ontmoeting in Den Helder op de steiger van de jachthaven van de marine tegenkwam: "Hallo Jaap, hoe gaat het?" Wat een geheugen. Wat moet die man geconcentreerd en aandachtig leven als hij zulke marginale gebeurtenissen en namen van een zo onbelangrijke passant in zijn leven feilloos kan onthouden!
Hans, je hebt een veel te kort, maar mooi leven gehad. Je hebt ons daar uitgebreid van mee laten genieten. Wij danken je daarvoor. Als de "zeemannenhemel" echt bestaat, hoop ik je daar later te treffen. Mocht dat ooit gebeuren, dan reken ik op een zonder aarzeling uitgesproken: "Welkom Jaap". En ik hoop, dat ik dan wel kan zeggen: "Hans Vandersmissen is mijn vriend".
Een vriend verloren